Kliq versus losse assessmenttools.
Assessmenttools zoals TestGorilla, Equalture en Harver toetsen losse eigenschappen met gestandaardiseerde tests. Kliq laat mensen het echte werk doen en beoordeelt dat met een gestructureerd interview. Beide gaan verder dan het cv, maar ze meten iets anders. Hier leggen we het eerlijk uit.
Een test meet een eigenschap. Een case toont het werk.
Assessmenttools meten geisoleerde eigenschappen, cognitieve capaciteit, persoonlijkheid of een specifieke vaardigheid, met gestandaardiseerde tests. Sterk en wetenschappelijk onderbouwd, maar abstract: een score op een test is een signaal over een eigenschap, niet het werk zelf. De vertaalslag naar 'kan deze persoon de functie' maak je nog steeds zelf.
Kliq laat mensen een korte, rolspecifieke case oplossen en een gestructureerd interview doen. Je beoordeelt het werk zelf, op criteria die je vooraf vastlegt. Geen losse testscore die je nog moet interpreteren, maar bewijs van vermogen in de context van de functie. En elk oordeel is uitgelegd.
De vergelijking, punt voor punt.
Assessmenttools zijn sterk. Ze meten alleen iets anders.
Gestandaardiseerde tests horen tot de best onderbouwde selectiemethoden die er zijn. Een goede cognitieve test of gestructureerde vragenlijst voorspelt werkprestatie sterk, en assessmenttools maken die methoden schaalbaar. Daar is niets mis mee. Het verschil zit in wat je uiteindelijk in handen hebt: een score op een eigenschap, of bewijs van het werk in de context van de rol.
Voor functies waar een specifieke, meetbare eigenschap doorslaggevend is, kan een assessmenttool precies het juiste zijn. Wil je weten of iemand de eigenlijke taak aankan, dan laat een werkproef dat directer zien. Veel scale-ups combineren beide: een test voor een specifieke vaardigheid, Kliq voor de beoordeling van het werk zelf. Lees meer over de cijfers achter werkproef en test in werkproef versus assessment, en over de methode in skills-based hiring.